Cris is een van de veertien medewerkers bij Atlant die we interviewden over hun werk binnen de zorg voor mensen met dementie. In openhartige gesprekken delen zij hun verhaal – puur en ongefilterd. Het resultaat is een indrukwekkende reeks over dementie. Met stuk voor stuk oprechte portretten van onze medewerkers, die trots zijn op het werk dat ze doen.
Cris werkt niet in de zorg, toch ondersteunt hij de zorgcollega’s binnen Atlant dagelijks. Op zijn eigen ontspannen en nuchtere manier. Cris heeft zijn eigen installatiebedrijf, maar wilde wat meer gaan afbouwen. Atlant benaderde hem met de vraag of Cris een paar dagen per week bij Coolsingel aan de slag wilde binnen de technische dienst. Zo geschiedde. Cris droeg zijn klanten over aan andere ondernemers en startte bij Atlant. Zonder enige ervaring met de doelgroep waar hij nu dagelijks mee te maken heeft. Dat zou je niet zeggen, want het lijkt de perfecte match.
Technische kennis uitbreiden via Atlant
“Techniek is in de basis overal hetzelfde”, vertelt Cris. “Al moest ik wel het een en ander bijleren over bijvoorbeeld gebouwbeheersystemen. Via Atlant volgde ik scholing.” Coolsingel bestaat uit geschakelde containers, waar weersinvloeden effect op hebben. “Ik ben regelmatig op het dak te vinden om lekkages te voorkomen. Al is het alleen maar om blad uit de afvoer te halen om te voorkomen dat het overloopt. Want het loopt hier meestal over op de plek waar je het water niet wilt hebben”, vertelt Cris met een knipoog.
Ik heb nooit het idee gehad dat ik moest nadenken over de doelgroep voordat ik hier aan de slag ging.
Het klikt met de bewoners
Bewoners met dementie waren voor Cris een compleet nieuwe doelgroep. Cris: “Ik had geen idee, maar het klikt enorm. Ik ben fantasierijk en kan me erg inleven in de mens. Ik probeer door de ziekte heen te kijken en de persoon erachter te vinden, te kijken naar wie hij of zij vroeger was. Soms krijg je daar een glimp van mee, maar dementie vordert vaak snel. Daardoor wordt het steeds schrijnender. Met een van de bewoners leek niets aan de hand toen hij binnenkwam, inmiddels lukt normaal communiceren niet meer. Het is confronterend om het verloop van de ziekte voor je ogen te zien afspelen.”
De vlucht van de techniek
“Je vindt hier mensen van allerlei pluimage”, zegt Cris. “Van arm tot rijk en dat zie je niet aan de buitenkant. Je kunt mensen voor de kop kijken, niet in de kop, zeg ik wel eens. Met sommigen heb je gewoon een klik. Als ik een glimlach op hun gezicht kan toveren heb ik een goede dag. Er zijn er maar een paar die mijn naam kennen en nog kunnen onthouden. Als zij mijn naam noemen hoor ik al aan de toon wat voor dag ze hebben. Ik heb door mijn werk vaak kort contact met bewoners, maar ik kan ze soms toch even op weg helpen of aan het lachen maken. Daarnaast is er altijd de vlucht van de techniek. Ik kan altijd zeggen dat ik weer verder moet, dat accepteren ze dan ook.”
Ik ben trots op het feit dat Coolsingel draait, dat alles werkt, dat het veilig en warm is.
Trots op Coolsingel
“Dat ik Coolsingel werkzaam kan houden, maakt me trots. Ook is het fijn dat ik medewerkers enigszins kan ontlasten door bewoners even mee op sleeptouw te nemen. Voor mij is dat een kleine moeite. Sommige bewoners blijven zich door hun dementie aandienen bij verzorgend personeel. Wanneer zij meer van dat soort bewoners tegelijkertijd hebben, is het fijn dat er iemand is die op een laagdrempelige manier even kan inspringen. Ik heb nooit het idee gehad dat ik moest nadenken over de doelgroep voordat ik hier aan de slag ging. Ik ben trots op het feit dat Coolsingel draait, dat alles werkt, dat het veilig en warm is, dat er water is zònder legionella én dat de stront wegspoelt”, zegt Cris met een lach.
