Die straalmomentjes, daar doe je het voor!

Vonne is een van de veertien medewerkers bij Atlant die we interviewden over hun werk binnen de zorg voor mensen met dementie. In openhartige gesprekken delen zij hun verhaal – puur en ongefilterd. Het resultaat is een indrukwekkende reeks over dementie. Met stuk voor stuk oprechte portretten van onze medewerkers, die trots zijn op het werk dat ze doen. 

In eerste instantie dacht Vonne dat de ouderenzorg niets voor haar zou zijn. Maar tijdens haar stage bij kleinschalig wonen op locatie Berkenhove, maakte ze kennis met bewoners met dementie. “Die straalmomentjes! Daar doe je het voor”, zegt Vonne. “Vaak hebben deze bewoners een verdwaalde blik. Het maakt me trots als je hun dag toch wat mooier kunt maken, als je iemand kunt laten stralen.” 

Zodra we de afdeling van locatie De Loohof – waar Vonne nu werkt – op wandelen, komen we een bewoner tegen. Ze is wat verward en vraagt op haar manier om hulp. Vonne heet ons welkom en excuseert zichzelf direct. Ze slaat liefdevol een arm om de bewoner heen en begeleidt haar naar een collega. “Sorry, hoor! Ze kan anders zo gaan dwalen”, legt ze uit. Dit is typisch Vonne. Altijd oog voor bewoners. Dat blijkt ook uit de mooie voorbeelden die ze aanhaalt wanneer ze vertelt over haar werk. 

Vonne werkt graag nauw samen met familieleden van bewoners. “De familie betrekken bij wat we doen is heel belangrijk. Zij kennen de bewoner vanuit vroeger, wij leren hem of haar door de dementie op een hele andere manier kennen. Het is mooi om die twee werelden samen te brengen. Zo had een bewoner altijd haar handen op een bepaalde manier vastgeklampt en altijd op spanning staan. Ze ondernam niet veel meer en zat al ver in haar dementie. Er stond een viool op haar kamer, die een collega haar op een dag aangaf. Ze ontspande en pakte het vioolspelen weer op alsof ze er nooit mee gestopt was. Dat was zo bijzonder! Dit soort dingen filmen we om te kunnen delen met familieleden”, vertelt Vonne. 

Vonne organiseerde samen met collega’s eens een trip naar Intratuin. Vonne: “Een van de bewoners was heel stil op de afdeling en cijferde zichzelf vaak weg. Totdat we op de afdeling met kerstdecoratie aan de slag gingen en ze de eerste kerstballen zag. Ze glunderde en brandde los over hoe kerst met haar kinderen eruitzag. We namen onder andere deze bewoner mee naar de kerstafdeling van Intratuin en nodigden ook familieleden uit. Toen ook zij zagen hoe hun moeder genoot en hoe ze herinneringen ophaalde, barstten ze in tranen uit. Dit zijn waardevolle momenten.” 

Dit uitje illustreert de sfeer binnen het team van Vonne. “Ik zou ons team omschrijven als heel warm. We willen bewoners laten stralen, daarvoor bedenken we telkens weer iets anders. Een geluksmoment zit vaak in kleine dingen. Een van de bewoners belde haar kinderen heel vaak. Voor hen was dat eigenlijk niet te doen. We introduceerden bij haar een ouderwetse telefoon waarbij ze nummers kon draaien. Wanneer ze het nummer van haar kinderen draaide, hoorde ze een bandje die haar kinderen ingesproken hadden. Zo zit ze meermaals per dag stralend te bellen”, vertelt Vonne met een glimlach.  

“Als het even kan, beginnen we de dag met zo veel mogelijk straalmomentjes”, vertelt Vonne. “Van een aantal dames weten we bijvoorbeeld dat ze van make-up houden. Een aantal heren laat zich graag scheren. Heerlijk toch, om hen dan een ontspannen start van de dag te bieden? Iedere bewoner maken we weer ergens anders blij mee. Zo hebben we ook een bewoner die losbrandde over hond Timmie, nadat we haar een robothond gaven. Heel simpel, maar het heeft zoveel effect. Het draait allemaal om zien wat bewoners nodig hebben. Als team zetten we in samenwerking met de familie alles op alles om dat te regelen.” 

Als eerst verantwoordelijke verpleegkundige is Vonne het eerste aanspreekpunt voor familie. “Ik vind het heel belangrijk om familie te betrekken bij wat we doen. Samen echt kijken naar wat een bewoner nodig heeft, om zo gerichte zorg te bieden”, vertelt Vonne. “Wanneer familie hun naaste bij ons brengt, betekent dat niet dat we altijd alle zorg overnemen. Zo kwam een familie iedere zondag langs om hun moeder naar bed te brengen, omdat ze dat eerder ook deden. Dan heb je hele mooie kwetsbare momenten, die heel waardevol zijn. Daarnaast lukt het ons soms niet om tot een bewoner door te dringen, in dat soort gevallen kan familie ook heel veel betekenen. We doen het echt samen. Samen met collega’s, maar ook zeker samen met familie. Precies zoals het zou moeten zijn, denk ik.”