Ester Willemse

Ester is teamleider op de afdeling Chronische Psychiatrische Verpleeghuiszorg en deelt haar ervaringen over het werken op deze afdeling in een column

Zegt u het maar; moet ik hier weg?!’

Bij het lopen houdt hij met 1 hand zijn afzakkende versleten broek net iets op de heup vast. Met zijn andere hand omklemt hij stevig een linnen tasje. Als hij mij nadert staat hij met gespreide benen stil en zet zijn beide handen in de zij, de broek zakt nu echt tot de bovenbenen. “Zegt u het maar; moet ik hier weg?!” Daarbij kijkt hij mij aan met een open, vragende blik. Ik blijf, ondanks dat ik te laat ben voor mijn afspraak, bij hem staan. “Nee, natuurlijk niet!” roep ik uit. “U mag hier blijven. U hoeft hier niet meer weg.” Zichtbaar ontspant zijn houding en er verschijnt een brede glimlach in zijn tandeloze gezicht. Hij maakt een kleine buiging en zegt: “Dank u wel. Mag ik dan een gebakje voor u kopen?” Ik antwoord dat dat niet nodig is want we willen allebei niet dat ik een dikke kont krijg. We lachen samen en wensen elkaar een fijne dag.

Bij het verder lopen word ik overmand door een gevoel van ontroering. Deze heerlijke, eigen-wijze, kleurrijke man krijgt de ruimte om hier te zijn. Gewoon zoals hij is. Zonder oordeel, zonder voorwaarden. Ook op dagen dat hij geagiteerd rond loopt (vanwege de vele agressieve stemmen in zijn hoofd) en tegen iedereen moppert die hij tegen komt, mag hij hier zijn. Omdat hij altijd op zijn ‘onaangepaste’ gedrag is afgewezen, is hij dagelijks bang om weg gestuurd te worden. Hoeveel afwijzing moet hij gekend hebben in zijn leven? Dat hij niet durft te vertrouwen op dat het dit keer, bij ons, anders is?

Als ik op ons bosrijke terrein loop kom ik meer mensen tegen die ‘in de maatschappij’ afgewezen zijn omdat ze er niet bij (willen/kunnen) horen. Daar zijn ze het zwarte schaap…

Maar bij ons zijn allemaal zwarte schapen! Een kudde zwarte schapen maakt weer een veilig en bont geheel. Bij die gedachte wordt mijn glimlach nog groter en prijs ik mij gelukkig dat ik daar een kleine schakel in mag zijn. En ben ik super trots op al die medewerkers die elke dag weer opnieuw de zorg en begeleiding bieden aan de mensen die het verdienen om gezien te worden.

Nieuwsgierig geworden naar of interesse in werken op onze CPV-afdelingen?

Meer informatie, klik hier.